photo

Journalistatistiek

“Als er volgende zondag verkiezingen worden georganiseerd, dan…” “…dat blijkt uit een peiling van La Libre Belgique.”

Bij deze woorden gaan de haren op mijn armen al een klein beetje rechtstaan. Vooral als het artikel eindigt met het venijnige zinnetje: “de foutenmarge bedraagt…”

Wat is immers het probleem? De peiling van La Libre Belgique is een flutpeiling. Voila. Ten eerste worden er appelen met peren vergeleken (federale verkiezingen t.o.v. regionale)1, en zijn er de laatste jaren maar weinig partijen die in een en dezelfde gedaante aan twee opeenvolgende verkiezingen hebben deelgenomen. (Door het vormen en terug uiteenvallen van kartels.)
Ten tweede vallen de “verschuivingen” in 99% van de gevallen2 binnen de foutenmarge.

De zoveelmaandelijkse peiling van La Libre Belgique wordt steeds uitgebreid herkauwd in de Standaard, en wordt ook door de VRT veelvuldig geciteerd. Helaas houdt dit citeren dikwijls in dat de foutenmarge niet mee vermeld wordt.

Bekijk bijvoorbeeld dit Teletekst-bericht van vandaag:

Ziet u daar nog iets staan over de foutenmarge?

Waarom is die foutenmarge zo belangrijk? Omdat ze al die veelbesproken “verschuivingen” er voor hetzelfde geld geen zijn. Ze vallen immers steevast binnen de margin of error.

Kijk even mee naar de peiling van december:

De blauwe balk geeft het resultaat weer van juni 2009 (de jongste regionale verkiezingen), de groene balk het hypothetische resultaat mochten er in december verkiezingen gehouden zijn. De rode balkjes tonen de foutenmarge, of de onbetrouwbaarheidsfactor zo u wil. Met andere woorden, trek gerust de horizontale lijntjes door naar links. Als het blauwe balkje tussen de twee lijntjes valt is het statistisch gezien waanzin om hier een conclusie aan vast te knopen.

Ook dit weekend was het weer van dat. Een nieuwe peiling, groot nieuws. Onterecht. Bekijk de grafiek en oordeel zelf:

Het enige nieuws is dat N-VA voor het eerst een peilbare groei doormaakt. Het verschil (+4,8%) is immers groter dan de foutenmarge (+-3,57%).

Mischaël Modrikamen kan zich tussen de processen door verheugen op 4,3% van de fictieve hypothetische stemmen voor zijn PersonenPartij. Of 0,73%. Of 7,87%. Een foutenmarge werkt immers zowel positief als negatief. Met een foutenmarge van 3,57% is er bijgevolg een whopping gat van 7,14%. Ruimschoots de kiesdrempel van 5% dus.

Liefste journalisten. Het vertrouwen van de mensen in de journalistiek is bijna even laag als dat in de politiek. (Enfin, dat blijkt uit – jawel – allerlei peilingen.) Misschien is het tijd om dit soort nonderzoeken3 een beetje kritischer te bekijken? Het zou mij in ieder geval meer vertrouwen kunnen geven in de pers.

Willen we dat afspreken?

Kleine update: Vandaag wordt de peiling ook in De Morgen herkauwd. Zonder vermelding van de foutenmarge, maar met spectaculaire verklaringen. Wat het helemaal grappig maakt is de laatste paragraaf:

Toeval dat de foutenmarge in Brussel 4,38% bedraagt?

Disclaimer: Ik ben geen statisticus, nog journalist. (Al heb ik in een ver verleden wel een tijdje journalistiek gestudeerd, maar dat is een ander verhaal.) Voor hetzelfde geld bevat mijn uitleg enkele grove fouten. Hou u niet in om uw aanvullingen te posten via onderstaand commentaarformulier.


1: Let er bij de volgende verkiezingsavond ook even op hoe partijen dit spelletje spelen. Ze kiezen het grootste verschil, en _spinnen_ dat in hun voordeel uit.
Een fictief voorbeeld:
Partij A: “Nu (regionale verkiezingen) halen we 12%, maar tegenover de vorige federale verkiezingen winnen we 2%.” (Terwijl partij X bij de vorige *regionale* verkiezingen, dus op hetzelfde niveau en met min of meer dezelfde personen 15% haalde.)
Partij B: “Nu (regionale verkiezingen) halen we 20%, maar tegenover de vorige regionale verkiezingen winnen we 5%.” (Terwijl partij X bij de vorige *federale* verkiezingen, dus minder lang geleden, 24% haalde.)


2: Foutenmarge 20% – als zij dat mogen, ik ook.


3: Als kers op de taart is er nog een extra pervers effect van dit soort artikels: De kiezer (die niet altijd gelijk heeft, verdorie.) beloont gewoonlijk twee categorieën van partijen: de underdogs en de gedoodverfde winnaars. Hij gedraagt zich hiermee als het eerste het beste kind dat erbij wil horen op het schoolplein. Zie ook:Self-fullfilling prophecy.


Read more »

Veeam unveils SureBackup

Veeam today presented a technology preview of its SureBackup concept. SureBackup is part of what Veeam calls “Virtualization-Powered Protection”. After a couple of weeks of buzz creation (including a dedicated website featuring nothing but a big countdown clock), readers might be disappointed to learn that Veeam Backup and Replication version 5, which will included the feature set that makes up SureBackup, won’t ship until Q3. (That is, July at its earliest.)

With that caveat out of the way, let’s see what the fuzz is all about.
(more…)

Read more »

Bose Mobile In-Ear Headset

bose-headset

Last year I was in the market for new earbuds, after my second pair of Sony In-Ear headphones broke down.
My buddy Denny (whom I see IRL about as often as he blogs, which is way too seldom) recommended the Bose® In-Ear Headphones. I took his recommendation (even though the little f*ckrs are quite expensive) and have been very happy with the choice.

Shortly before my last USA trip, Bose released a version of the same headphones with an inline microphone, the Bose® Mobile In-Ear Headset. It’s compatible with most smartphones with standard jack connectors (and supplies adapters for brands with non-standard diameters).

It works great on the iPhone. The inline microphone also works as a button to pick up and hang up calls. It also functions as a remote control for the iPod application. 1

The best thing about it though is that on the new-ish unibody MacBook, the headset actually works as a headset, which is great for Skype.

I’ve been wanting to do this ever since the iPhone first came out. At the time MacBooks still had a separate line-in and line-out, meaning the microphone part of iPhone headsets was ignored.

The 15″ and 17″ Unibody models still have separate line-in and line-out sockets, but apparently the line-out has a dual function on this models too. Yet another reason to treat yourself to a new laptop or at least a new headset for the holidays.
Update: The 13″ MacBook and 13″ MacBook Pro are at an all time low price now at Amazon (including free shipping), just in time for a happy thanksgiving!

  1. See page 39 of the iPhone user guide.
Read more »

Blogging from 30000 feet

As I’m writing this, I am at 30.000 feet, somewhere between Chicago and San Francisco.

Up until recently, airplanes were one of the last places where you could spend some time being entirely disconnected from the outside world.

Sure, you could place satellite phone calls for $10 per minute, and for some time you could even surf the internet via satellite through Connexion by Boeing. Because of the $500.000 price tag to fit airplanes with the satellite service, the service was quite limited. “Gogo Inflight Internet” seems to have solved this issue. For domestic US flights this service uses cellular technology to equip planes with internet access. Cell towers from Aircell have been fitted with antennas that point upwards, and planes seamlessly hop from one tower to another as you’re in flight. The internet signal is distributed via standard Wi-Fi on the plane.

This is the first flight I’ve been on to offer this service, and I’m absolutely convinced of its value. The price for this 4 hour flight is $9.95. On top of a plane ticket of several hundred euros, this feels like a bargain. (Especially since I didn’t pay for the plane ticket :-))

The plane is equipped with 12V DC power ports. Luckily I’ve got a special cable to connect my laptop, so my battery won’t die before landing.

Being a techie, of course I had to try out the quality of the service. My friend Toon happily volunteered or a Skype video chat, him being in Belgium and me being somewhere over Iowa. The quality and latency were great. Sometimes there is some latency, probably during handovers to another tower, but all in all it’s pretty usable. (After testing Skype I noticed video chatting and other high-bandwidth services are apparently not allowed, though I don’t think I’m using other people’s bandwidth as I seem to be the only one using it on this flight. You are also asked to restrict yourself to “respectful internet browsing”. In other words: no porn on the plane, please.)

Remote desktop sessions over SSL-VPN work smoothly as well.

In-flight video chat

In-flight video chat

In-flight Wi-Fi speed test

In-flight Wi-Fi speed test

After a transatlantic flight + layover of about 12 hours it’s nice to be able to check your e-mails and catch up on the news, but as John Troyer put it: “All you people streaming, skypeing, tweeting from your flights: you realize this means YOU WILL NEVER BE ABLE TO STOP WORKING EVER AGAIN”

He’s right, of course. But for a geek like me this still pushes the right buttons. (And I didn’t check my work e-mail. Yet.)

By the way, without logging in you can’t do much, except DNS lookups. I’ll try to get OpenVPN over UDP 53 running before my next Wi-Fi equipped flight (Wednesday Sep 9th from SFO to SEA). I’ll keep you posted.

Read more »

De Tijd, voor halve kennis van zaken

De Tijd verandert aanstaande zaterdag van kleur. In een poging om meer au serieux genomen te worden als zakenkrant neemt de krant de trade dress van The Financial Times over. Deze Engelse krant verschijnt al sinds mensenheugenis op zalmkleurig papier.

Mijns inziens zou een terugkeer naar “de Financieel-Economische Tijd” dit meer benadrukken (en kans op verwarring met, ik zeg zo maar iets, de Gazzetta dello Sport kleiner maken), maar daar gaat deze post niet over.

De herlancering gaat immers gepaard met een reclamecampagne die, hoe kan het ook anders, gebruik maakt van het sterkste merk van dit moment, Barack Obama.

Luister even mee:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

“Op vijf januari werd Barack Obama de eerste zwarte president van de Verenigde Staten.
(Quote overwinningsspeech Obama op 4 november 2008): “Change has come to America.

Op negen mei verschijnt de Tijd voor het eerst op zalmkleurig papier, of hoe een simpele kleurwijziging meteen meer inhoud met zich meebrengt. De vernieuwde De Tijd, vanaf nu zaterdag meer dan ooit onmiskenbaar zakelijk. Tel mee, De Tijd.”

Op vijf januari? Ik hoop dat de redacteurs van de Tijd iets preciezer zijn dan de copywriters, want voor zover ik me herinner vond de inhuldiging van B.O. plaats op 20 januari jongstleden. Zelfs met een beetje goede wil (het blijft per slot van rekening een geklooi met al die tijdzones) is 15 dagen ernaast wel wat veel, vooral als je weet dat de datum van de inhuldiging van een nieuwe president redelijk constant is.

Maar toch, zo’n vernieuwde krant kan me altijd bekoren. Zaterdag eens checken.

Update: Blijkbaar is hun spreekwoordelijke frank gevallen, want deze ochtend was er een geüpdatete versie te horen, deze keer met de juiste datum.

Read more »

 

PINBOARD.IN

TWITTER